Animism

Dit project benadert het concept van animisme – ooit bedacht door 19de-eeuwse antropologen in de context van de koloniale ontmoeting – vanuit een hedendaags, kritisch perspectief. Het speelt in op de toenemende interesse in animisme, voortkomend uit een algemene herinterpretatie van de moderniteit, door middel van reflectie over esthetische processen via het medium van een tentoonstelling. Animism ontwikkelt zich rond twee tegengestelde maar complementaire processen: bezieling en objectivering. De tentoonstelling overdenkt de paradoxale status van objectivering binnen de moderniteit en haar relatie tot conservatie, mummificatie en tegelijk reanimatie en mobilisatie, en de vormen van machtsrelaties die het voortbrengt. Het werpt een kritische blik op de moderne voorstelling van onbezielde materie en verstoffelijking en bevraagt de systemen van ‘transgressie’ die lange tijd de moderne esthetiek van betovering en onttovering voorzagen.

Door historische referenties naast hedendaags werk te plaatsen, brengt Animism werken samen die de grens tussen het subjectieve en objectieve in vraag stellen en transformeren. Doorheen technologische media, bewegende beelden en afbeeldingen van leven en belichaming, onderzoekt de tentoonstelling de mimetische processen van de moderne esthetiek als manieren om de imaginaire tegenstellingen van de moderniteit af te toetsen en, paradoxaal genoeg, soms ook te bevestigen en zelfs te handhaven.